ნაწყვეტი

ძვირფასო მეუღლევ, ღვთის უდიდესო საჩუქარო

სამხრეთის მაღალმთიანეთსა და სიბნელეში მოგზაურობის შემდეგ, ღვთის შეწევნით, ძმებმა მშვიდობით მივაღწიეთ მღვიმეს. ცოცხალი რომ დავრჩით, ნამდვილი სასწაული იყო; მთებში ყველაზე სასტიკ ქარიშხალში მოვყევით. ძვირფასო ტორუნ, ამ ჩემს ნაჩხაპნს მალე გადავცემ იმ კაცს, რომელიც აქ, გამოქვაბულში გაჩერდა; ამბობს, რომ ადრე თუ გვიან აუცილებლად გაივლის სკაგაფიორდურში. ბრგე კაცია, დიდი წითელი შალის ანაფორა აცვია, შვილი მხრებზე ჰყავს შემოსმული და ისე დაჰყავს, წიგნებს ყიდის, თუმცა თავად წერა-კითხვის უცოდინარია. ამით იცნობ. კრისტოფერი ჰქვია და დამპირდა, რომ წერილს გადმოგცემს. გასამრჯელოდ რიქს დოლარიც მივეცი. ერთი სიტყვით, თუ ამ გზავნილს მიიღებთ, ეს იგი, გადავურჩით თოვლის ქარბუქს კიოლურში და გამოქვაბულამდე ჩავაღწიეთ.


დედამიწა ერთი ცოცხალი სხეულია. ტორუნ, რა მტკივნეულია განშორება შენთან და ჩვენს დალოცვილ პატარასთან, რომელიც შენს სხეულში სახლობს. დაე, ყოვლადმოწყალე უფალი და სათნო ბებიაქალი იყოს შენს გვერდით, როდესაც ჩვენი პირმშო მოისურვებს, მოევლინოს ამ მოსაწყენ მიწიერ საცხოვრისს. ჯერჯერობით წერილობით შეტყობინებებს უნდა დავჯერდეთ და ვენდოთ მათ, ვინც საშიში და ცივი ამინდებისა თუ ჩრდილოეთის მკაცრი პირობების მიუხედავად, მთელ ქვეყანაში მოგზაურობს. განა შერიფ სკულს არ უხსენებია ვიღაც კურიერები?.. ამ ქვეყანაში არავის უნდა ფოსტალიონობა, გარდა ახირებული, უცნაური ადამიანებისა და მაწანწალებისა. კარგი იქნება, თუ ეს ვითარება გამოსწორდება. რამდენადაც ვიცი, სკული, გარკვეულწილად, მუშაობს ამ საკითხზე და გრაფებთან ერთად განიხილავს კოპენჰაგენში. იქ ფოსტალიონები დიდი პატივით სარგებლობენ, მეფის მკერავების ხელით შეკერილი, თუნუქის ღილაკებითა და აბრეშუმის ლენტებით დამშვენებული უნიფორმა აცვიათ, თავზე ქუდები ხურავთ, ცხენზე ამხედრებული დადიან, საყვირით ხელში! კარგ ჯამაგირსაც იღებენ მოგზაურობისთვის. ჰამბურგში კი ტაქსები ჰყავთ, რომლებიც მთელს გერმანიაში დაქრიან!


აქ, სამხრეთით, კატლა ცეცხლსა და ფერფლს აფრქვევს მირდალურს და იმდენი ქვიშა და ნაცარი ცვივა ციდან, რომ შუადღისას სულ მთლად ბნელდება. გარდა ამისა, ამინდი ნოტიოა, თოვლ-ჭყაპიანი და როდესაც ეს ყველაფერი ერთმანეთს ერწყმის, გეგონება ნაცრის ღრუბლიდან სქელი, შავი მელანი წვიმსო. მერე ყინვაში ჭანჭყობი მიწას ეყინება და მთელი ეს მხარე სპილენძისგან ჩამოსხმულს ჰგავს. ქვიშრობი თანაბრადაა განაწილებული, როგორც მკაცრ, თოვლიან ზამთარში იცის, დიდი შავი ნამქრის მთები კი მიწას კაშკაშა მწვანე უდაბნოდ აჩენს. ქარი რომ დაუბერავს, ფერფლი ყველა ჭუჭრუტანაში აღწევს და პროდუქტს აფუჭებს. ვერც პირუტყვი იტანს ნისლს, თვალები ეწვის. ღვთის ნებით, ეს ყველაფერი დასრულდება, გაიფანტება, წვიმა გადარეცხავს და ჩვენ კვლავ გაზაფხულის ნაზ საძოვრებზე აღმოვჩნდებით. აი, მაშინ კი, ქუდში ბაბუაწვერას ჩავიმაგრებ და გაკოცებ!

ასევე იხილეთ

„არასოდეს მიმაჩნდა, რომ მწერლობა კარიერაა“

„არასოდეს მიმაჩნდა, რომ მწერლობა კარიერაა“

„სულჩადგმული მარმარილო“ თანამედროვე ლიეტუველი მწერლის ლაურა სინტია ჩერნიაუსკაიტეს რომანია, რომელმაც 2009 წელს ევროკავშირის ლიტერატურული პრემია დაიმსახურა. მასში აღწერილია იზაბელეს ამბავი, რომელიც რთული ხასიათის ბიჭს იშვი­ლებს. ახალი წევრის შემოსვლას ოჯახში,...

„ზოგჯერ მწერალი სათქმელს ბოლომდე არ ამბობს“

„ზოგჯერ მწერალი სათქმელს ბოლომდე არ ამბობს“

„მოგზაურობისა და უდაბნოს მოკლე თეორია“ ესპანელი მწერლის კრისტიან კრუსატის მოთხრობების კრებულია, რომელმაც 2013 წელს ევროკავშირის ლიტერატურული პრემია მიიღო. მასში ავტორი ჩვენს თანამედროვე ყოფას აღწერს, სადაც თითოეული გმირი ეძებს შთაგონების შესაძლებლობას, მაგრამ...

„ადამიანს ბანალური რაღაცეები სჭირდება ბედნიერებისთვის“

„ადამიანს ბანალური რაღაცეები სჭირდება ბედნიერებისთვის“

„ოდესღაც რბილ ბალახზე დავრბოდი თურმე“ პირველი წიგნია, რომელიც გამომცემლობა „კლიოს“ და „შემოქმედებითი ევროპის“ ერთობლივი პროექტის - „გავიცნოთ ლიტერატურული ევროპა” - ფარგლებში ითარგმნა. რომანი ქეთევან ნიკოლაძემ თარგმნა, რომელიც წლებია საქართველოს წამყვან უნივერსიტეტებში...

This site is registered on wpml.org as a development site.