„ღამის შუქურები“ (ნაწყვეტი)

…„მე ახალი ვარ, საერთოდ არ მაქვს ფული, შემიძლია თქვენი ბლოგისთვის ვწერო?“; „Friendster-ზე გნახე“; „შენი ონლაინსვეტი მაქვს წაკითხული“.
შვებით ამოვისუნთქე, როცა ჩვენი პიკნიკების ჯგუფიდან ერთ-ერთმა სასმლის ყიდვის ინიციატივა გამოთქვა. ფული შეგროვდა, სიდრს და ღვინოს ვითხოვდით. ნაწილი სასმლის მოსატანად მიდიოდა, სხვები ველოდებოდით. გოგონები გვირილებისგან გვირგვინებს ვაკეთებდით და ერთმანეთს ნაწნავებს ვუკეთებდით, ბიჭები ვიღაცის ველოსიპედს რიგრიგობით დააგელვებდნენ. ჩვენ მამაკაცები და ქალები კი არ ვიყავით, არამედ დიდი ბავშვები, რომლებიც ყოველგვარ გართობას ვეტანებოდით. ტექსტური შეტყობინებების წყალობით, სულ უფრო მეტი ადამიანი გვიერთდებოდა. ყოველი ახალი წვეულება წინამორბედზე უკეთესი გამოდიოდა. ყოველკვირა მეტი და მეტი ადამიანი იყრიდა თავს. ვერთობოდით, ტაქსით დავდიოდით და ძვირად ღირებულ სასმელს ვყიდულობდით.
…ყოველკვირა მეტი და მეტი ადამიანი იყრიდა თავს. ვერთობოდით, ტაქსით დავდიოდით და ძვირად ღირებულ სასმელს ვყიდულობდით. ჩვენ გვერდით კლუბების მოყვარული თვალებდაჭყეტილი ახალგაზრდების ჯგუფი იყო, რომლებსაც წინაღამეს არ სძინებია. ერთ-ერთ მათგანს ლომის თავსაბურავი ეხურა, ერთმანეთს ფოტოებს უღებდნენ და ხითხითებდნენ.
ვლაპარაკობდით სამსახურის პოვნაზე, იმაზე, თუ რამდენად შეიძლებოდა, რომ სტაჟირებას ხელფასიანი სამუშაო მოჰყოლოდა, გვეთანამშრომლა ცნობილ დიზაინერებთან, ჟურნალებთან თუ ხმის ჩამწერ სტუდიებთან. მეთვრამეტე საუკუნის ლორდივით რეიტუზებში გამოწყობილი ტიპი იმაზე წუწუნებდა, თუ როგორ შეუკვეცეს პროექტის ბიუჯეტი ათი ათას გირვანქა სტერლინგამდე. ვიღაც გოგო „ელესდეს“ ითხოვდა და ეს ყველაფერი დაუსრულებელ ბოლო სადღესასწაულო დღეს ჰგავდა. ბიჭმა ტელეფონში თქვა: „აქ შეიძლება ვიღაცამ მკვლელობა ჩაიდინოს“.
როცა მოსაღამოვდა, ნელ-ნელა, მზესთან ერთად ჩვენც დავიძარით, სანამ ყველა ჯგუფი ერთ კუთხეში გაერთიანდა. ბალახი სავსე იყო სიგარეტის ნამწვავებითა და თუნუქის ცარიელი ქილებით. იქვე კაცები ლურჯი პლასტმასის ჩანთებიდან მაგარ ლუდს სვამდნენ და თან გზაზე გაფენილ უცნაურ წიგნებსა და ნივთებს ყიდდნენ. აქ ნახავდით ვარდისფერი პლასტმასის ტელეფონსა და ფონდიუს რეცეპტების წიგნს, ბავშვის გორგოლაჭებსა და უთავსახურო ჩაიდანს. იქვე მთელ ჩანთა მარიხუანას იშოვიდით, თუკი საჭირო ადამიანს იპოვიდით….

ასევე იხილეთ

„არასოდეს მიმაჩნდა, რომ მწერლობა კარიერაა“

„არასოდეს მიმაჩნდა, რომ მწერლობა კარიერაა“

„სულჩადგმული მარმარილო“ თანამედროვე ლიეტუველი მწერლის ლაურა სინტია ჩერნიაუსკაიტეს რომანია, რომელმაც 2009 წელს ევროკავშირის ლიტერატურული პრემია დაიმსახურა. მასში აღწერილია იზაბელეს ამბავი, რომელიც რთული ხასიათის ბიჭს იშვი­ლებს. ახალი წევრის შემოსვლას ოჯახში,...

„ზოგჯერ მწერალი სათქმელს ბოლომდე არ ამბობს“

„ზოგჯერ მწერალი სათქმელს ბოლომდე არ ამბობს“

„მოგზაურობისა და უდაბნოს მოკლე თეორია“ ესპანელი მწერლის კრისტიან კრუსატის მოთხრობების კრებულია, რომელმაც 2013 წელს ევროკავშირის ლიტერატურული პრემია მიიღო. მასში ავტორი ჩვენს თანამედროვე ყოფას აღწერს, სადაც თითოეული გმირი ეძებს შთაგონების შესაძლებლობას, მაგრამ...

„ადამიანს ბანალური რაღაცეები სჭირდება ბედნიერებისთვის“

„ადამიანს ბანალური რაღაცეები სჭირდება ბედნიერებისთვის“

„ოდესღაც რბილ ბალახზე დავრბოდი თურმე“ პირველი წიგნია, რომელიც გამომცემლობა „კლიოს“ და „შემოქმედებითი ევროპის“ ერთობლივი პროექტის - „გავიცნოთ ლიტერატურული ევროპა” - ფარგლებში ითარგმნა. რომანი ქეთევან ნიკოლაძემ თარგმნა, რომელიც წლებია საქართველოს წამყვან უნივერსიტეტებში...

This site is registered on wpml.org as a development site.