„ღამის შუქურები“ (ნაწყვეტი)

…„მე ახალი ვარ, საერთოდ არ მაქვს ფული, შემიძლია თქვენი ბლოგისთვის ვწერო?“; „Friendster-ზე გნახე“; „შენი ონლაინსვეტი მაქვს წაკითხული“.
შვებით ამოვისუნთქე, როცა ჩვენი პიკნიკების ჯგუფიდან ერთ-ერთმა სასმლის ყიდვის ინიციატივა გამოთქვა. ფული შეგროვდა, სიდრს და ღვინოს ვითხოვდით. ნაწილი სასმლის მოსატანად მიდიოდა, სხვები ველოდებოდით. გოგონები გვირილებისგან გვირგვინებს ვაკეთებდით და ერთმანეთს ნაწნავებს ვუკეთებდით, ბიჭები ვიღაცის ველოსიპედს რიგრიგობით დააგელვებდნენ. ჩვენ მამაკაცები და ქალები კი არ ვიყავით, არამედ დიდი ბავშვები, რომლებიც ყოველგვარ გართობას ვეტანებოდით. ტექსტური შეტყობინებების წყალობით, სულ უფრო მეტი ადამიანი გვიერთდებოდა. ყოველი ახალი წვეულება წინამორბედზე უკეთესი გამოდიოდა. ყოველკვირა მეტი და მეტი ადამიანი იყრიდა თავს. ვერთობოდით, ტაქსით დავდიოდით და ძვირად ღირებულ სასმელს ვყიდულობდით.
…ყოველკვირა მეტი და მეტი ადამიანი იყრიდა თავს. ვერთობოდით, ტაქსით დავდიოდით და ძვირად ღირებულ სასმელს ვყიდულობდით. ჩვენ გვერდით კლუბების მოყვარული თვალებდაჭყეტილი ახალგაზრდების ჯგუფი იყო, რომლებსაც წინაღამეს არ სძინებია. ერთ-ერთ მათგანს ლომის თავსაბურავი ეხურა, ერთმანეთს ფოტოებს უღებდნენ და ხითხითებდნენ.
ვლაპარაკობდით სამსახურის პოვნაზე, იმაზე, თუ რამდენად შეიძლებოდა, რომ სტაჟირებას ხელფასიანი სამუშაო მოჰყოლოდა, გვეთანამშრომლა ცნობილ დიზაინერებთან, ჟურნალებთან თუ ხმის ჩამწერ სტუდიებთან. მეთვრამეტე საუკუნის ლორდივით რეიტუზებში გამოწყობილი ტიპი იმაზე წუწუნებდა, თუ როგორ შეუკვეცეს პროექტის ბიუჯეტი ათი ათას გირვანქა სტერლინგამდე. ვიღაც გოგო „ელესდეს“ ითხოვდა და ეს ყველაფერი დაუსრულებელ ბოლო სადღესასწაულო დღეს ჰგავდა. ბიჭმა ტელეფონში თქვა: „აქ შეიძლება ვიღაცამ მკვლელობა ჩაიდინოს“.
როცა მოსაღამოვდა, ნელ-ნელა, მზესთან ერთად ჩვენც დავიძარით, სანამ ყველა ჯგუფი ერთ კუთხეში გაერთიანდა. ბალახი სავსე იყო სიგარეტის ნამწვავებითა და თუნუქის ცარიელი ქილებით. იქვე კაცები ლურჯი პლასტმასის ჩანთებიდან მაგარ ლუდს სვამდნენ და თან გზაზე გაფენილ უცნაურ წიგნებსა და ნივთებს ყიდდნენ. აქ ნახავდით ვარდისფერი პლასტმასის ტელეფონსა და ფონდიუს რეცეპტების წიგნს, ბავშვის გორგოლაჭებსა და უთავსახურო ჩაიდანს. იქვე მთელ ჩანთა მარიხუანას იშოვიდით, თუკი საჭირო ადამიანს იპოვიდით….