ნაწყვეტი წიგნიდან

„ყოველთვის უნდა შეგეძლოს თა­ვი­დან დაწყება“, – მითხრა დეი­დამ, როცა გამბედაობა მოვიკრიბე და წა­რსულზე ვკითხე, თუმ­ცა წინასწა­რ ვიცოდი, რომ არა­ფე­რს მიპასუხებდა და მაგრძნობინებდა, უხერხულ მდგომარეობაში მაგდებო. წლები, რომლებიც დე­დასთან ერთად გავატარე, და დეი­დაჩე­მთან ერთად გატარებული დღეები ერთმანეთში გა­დაიხლართა. მიჯნას, გამყოფ ხაზს, ვეღარ ვიხსენებ. ვეღარ ვიხსენებ, როგორ მოვხვდი ქალა­­ქ­იდან სოფელში.
ის კარგად მახსოვს, რომ დეი­დაჩე­მის არ მესმოდა, რადგან ჩე­მთვის უცნობ ენაზე ლაპარაკობდა. ისიც მახსოვს, უცხო მა­მა­კა­ცისთვის, დროდადრო ჩე­მს სანახავად რომ მოდიოდა, მამა უნდა დამეძახებინა. თა­ვი­დან მას მხოლოდ შაბათ-კვირას ვნახულობდი, მერე და მერე კი – იშვიათად, რადგან მან დეი­დაჩე­მის რჩევა გაითვა­ლისწინა და ყველა­ფერი თა­ვი­დან დაიწყო. მე დეი­დაჩე­მთან დავრჩი. მას უხაროდა, რომ უზარმაზარ სახ­ლში მარტო ცხოვრება აღარ მოუწევდა.
– დე­დაშენისთვის საკმარისად კარგი არ ვიყავით, – მითხრა დეი­დამ, – სულ რამ­დე­ნი­მე კვირის იყავი, როცა სოფელი და მამაშენი მიატოვა, თუმ­ცა განქორწინება არ მოინდომა (დეი­დამ დღემ­დე არ იცოდა, რატომ?), ახლა აქ ხარ, ჩე­მთან, და ამით კმაყოფილი უნდა იყო.
ვიცოდი, რომ კმაყოფილი უნდა ვყოფილიყავი.

როცა მარეკი გარდაიცვალა­, სოფელში აღარ ვცხოვრობდი. გარდაცვლილთა ქრონიკაში გამოქვეყნებულ ფოტოზე 50 წლისაა. ასე ზუსტად იმიტომ მახსოვს, რომ ეს მისი ყველა­ზე ლამაზი დაბადების დღის ფოტო იყო და მარეკს სახ­ლში, შესასვლელი კა­რის გვერდით, ვიწრო თაროზე ედო. ჩე­მი ყველა­ზე ლამაზი დაბადების დღე იყოო, ამბობდა თვითონ. Fifty-fifty – წაეწერა ვიღაცას თეთრი რეტუშის კალმით ფოტოს ქვედა კუთხეში. მარეკს თა­ვი­სი სიცოცხლე ასი წლისთვის არ ეყო, თუმ­ცა, ვის შეუძლია იმის თქმა, რამდენი ხნის სიცოცხლე მიეცემა ამქვეყნად. დეი­დაჩე­მი მარეკის სიკვდილამდე გარდაიცვალა­, მას 83 წელი ებოძა. დეი­დას საფლავის მოვლა არავის უხდება. ქვა თავად შეუკვეთა და სიკვდილამდე რამ­დე­ნი­მე წლით ადრე თვითონვე გა­დაიხადა მისი ფული. ვისაც მოუნდება, შეუძლია საფლავზე სანთელი დაანთოს ან თაიგული დადოს, რო­მელსაც მზე გაახმობს და მერე ქარი გაფანტავს. დეი­დამ იცოდა, რომ მე სოფელში აღარ დავბრუნდებოდი.
მართლაც არ დავბრუნებულვარ, არ შემეძლო…

ასევე იხილეთ

„არასოდეს მიმაჩნდა, რომ მწერლობა კარიერაა“

„არასოდეს მიმაჩნდა, რომ მწერლობა კარიერაა“

„სულჩადგმული მარმარილო“ თანამედროვე ლიეტუველი მწერლის ლაურა სინტია ჩერნიაუსკაიტეს რომანია, რომელმაც 2009 წელს ევროკავშირის ლიტერატურული პრემია დაიმსახურა. მასში აღწერილია იზაბელეს ამბავი, რომელიც რთული ხასიათის ბიჭს იშვი­ლებს. ახალი წევრის შემოსვლას ოჯახში,...

„ზოგჯერ მწერალი სათქმელს ბოლომდე არ ამბობს“

„ზოგჯერ მწერალი სათქმელს ბოლომდე არ ამბობს“

„მოგზაურობისა და უდაბნოს მოკლე თეორია“ ესპანელი მწერლის კრისტიან კრუსატის მოთხრობების კრებულია, რომელმაც 2013 წელს ევროკავშირის ლიტერატურული პრემია მიიღო. მასში ავტორი ჩვენს თანამედროვე ყოფას აღწერს, სადაც თითოეული გმირი ეძებს შთაგონების შესაძლებლობას, მაგრამ...

„ადამიანს ბანალური რაღაცეები სჭირდება ბედნიერებისთვის“

„ადამიანს ბანალური რაღაცეები სჭირდება ბედნიერებისთვის“

„ოდესღაც რბილ ბალახზე დავრბოდი თურმე“ პირველი წიგნია, რომელიც გამომცემლობა „კლიოს“ და „შემოქმედებითი ევროპის“ ერთობლივი პროექტის - „გავიცნოთ ლიტერატურული ევროპა” - ფარგლებში ითარგმნა. რომანი ქეთევან ნიკოლაძემ თარგმნა, რომელიც წლებია საქართველოს წამყვან უნივერსიტეტებში...

This site is registered on wpml.org as a development site.